بَکارِ خَویْش حَیرانَم اَغِثْنِیْ یَا رَسُوْلَ اللہ
نَدارَم جز تو مَلجائے نَدانَم جز تو ماوائے
شَہا بیکس نوازی کُن طَبِیبا چارہ سازی کن
نَرَفتم راہِ بِینایاں فُتادَم در چَہِ عِصیاں
گُنہ بر سر بلا بارَد دِلَم دردِ ہوا دارَد
اگر رانی و گر خوانی غُلامَم اَنْتَ سُلْطَانِی
بکہفِ رَحمتم پَروَر زِ قِطمیرَم مَنِہ کم تر
گُنہ در جانَمآتِش زَد قیامت شُعلہـ می خِیزد
چو مَرگَم نَخلِ جاں سُوزَد بہارَم را خزاں سوزد
چو محشر فتنہ اَنگیزَد بلائے بے اماں خِیزَد
پِدَر را نفرتے آیَدْ پِسر را وَحشت اَفزایَدْ
عزیزاں گَشْتہ دور اَز مَن ہَمہ یاراں نُفُور اَ ز من
گدائی آمد ای سلطاں بامّیدِ کَرم نالاں
اگر می رانِیم از در بمن بِنُما دَرے دیگر
گرفتارَم رہائی دِہ مَسیحا مُومْیائی دِہ
رضاؔیَت سائلِ بے پر توئی سلطانِ لَا تَنْھَرْ
— Ala Hazrat Imam Ahmed Raza Khan Barelvi\