سوہنا مدینے والا دکھیاں دا آسرا اے
بیٹھے نیں وچ مدینے سن دےنیں سب دی بولی
در در توں اوہ نہ منگدا سوہنے دا جو گدا اے
نام نبی دا رکھیا خالق نے خود خیال اے
رب ایس تو جدا نئیں رب تو نہ ایہہ جدا اے
ذکر رسول کرکے دل اپنا شاد کرلئیں
نام نبی دا صدقہ ٹل جاندی ہر بلا اے
احسان مصطفیٰ دے کی گن کےدساں تینوں
میرے تےکرم اجمل سوہنےدا بے بہا اے
— Unknown