نئیں کوئی اوقات اَوگنہار دی
کیوں پھِراں میں منگتیاں توں منگدی
منگتیاں وچ ہے کھڑا جبریل وی
لہراں بہراں ہو گئیاں گھر وچ میرے
کوئی سُن کے خوش نئیں ہُندا ناؐ ہووے
اللہ دی سونہہ سانوں کوئی بُھکھ نئیں
جناں تیرے در دے ٹکڑے کھالۓ
مہربانا سوہنیا من موہنیا
جو مِلی عزت نیازیؔ جگ تے
— Abdul Sattar Khan Niazi\